BEELDEN VAN STEEN

Mirjam de Nijs


Ontwikkelingen

Inmiddels ben ik 26 jaar actief met beeldhouwen in steen.
Er is een interessant spoor ontstaan.

Ik ben geïnteresseerd in ontstaan, een gegeven dat zich m.i. bijzonder goed
laat onderzoeken en uitwerken in steen. Het eerste beeld wat ik gemaakt heb
is een druppelvorm, een fascinerende vorm met spannende en rustige rondingen.
De druppelvorm ontwikkelde zich al snel naar een variant, de eivorm.
In allerlei variaties heb ik het ei in een beeld verwerkt,
interessant zowel als onderwerp en als beeldtaal. Soms miste ik een rechte lijn,
die voegde ik graag aan de rondingen van de eivorm toe. Enkele jaren onderzoek
naar het ei resulteerde in een groot ei in Hardsteen dat ik gekliefd heb,
zodat er twee op elkaar passende delen ontstonden. Ik was benieuwd
wat het vervolg in ontwikkeling zou zijn, wat er uit het ei zou komen.
Het onderzoek heeft zich verschoven naar basisvormen als een cirkel, een driehoek,
een vierkant en een rechthoek. En dan in het bijzonder hoe die basisvormen
als beeld spannend konden zijn. In die tijd vond ik het prettig beelden te maken die
een stevige bodem hadden, in plaats van de weinig stabiele onderkant van de eivorm.
Dynamiek voegde ik graag toe via vlakken, lijnen, bollingen en hollingen.

Nog steeds vind ik het onderzoek naar basisvormen interessant, maar opvallend is
dat ik de eenvoud heb prijsgegeven voor veelvormigheid. Juist de verbindingen
tussen verschillende beeldfragmenten vind ik spannend.

Sinds enkele maanden vind ik het fascinerend om te spelen in steen.
Een spel met licht, water en ruimte biedt veel verrassingen. Heeft een beeld
bijvoorbeeld veel met volume te maken, zo vind ik het interessant om dat volume juist
te betwisten door allerlei holtes en binnenruimtes te vormen.

Er zijn veel gedachtenlijnen die me fascineren. Het verschil tussen intuïtief vormen
en bewustzijn vanuit ratio bijvoorbeeld. Zal dat verklaren dat mensen regelmatig
een uil in mijn beelden herkennen? Sinds mijn afstuderen Nederlands
in 1993 heb ik beeldtaal verkozen boven de woordtaal. Sinds kort besef ik
dat ik woorden meer in hun waarde moet laten om de vrijheid
van taal en van leven optimaal te benutten.

Enfin, ik ga lekker mijn gang, verwonderd door het enorme scala aan eindeloze mogelijkheden.

Terug